OmDenken

Dit woordje zal vast en zeker in het woordenboek terechtkomen- als het er al niet in staat.

Een modewoord waar je er van alles bij kan bedenken.

Om denken - aandacht aan besteden

Omdenken - anders denken

OmDenken- Omgekeerd denken

OMdenken - creatief bezig zijn, met nieuwe ideeën komen

En nu ga ik het toepassen op mijn blog-gedrag

Ik ga er anders over nadenken hoe ik het (misschien) anders wil gaan doen.

Ik BLIJF wel bloggen - wees gerustgesteld

Ik blog over:

Mijn geloof- zo af en toe in een serie blogs; Woensdagavonden, religieuze periodes, mijn gedachten en ervaringen mbt geloof.

Levenservaringen- hoe ik het leven ervaar

Koken: Een van mijn lievelingsactiviteiten

Mijn oma leven in mijn nieuwe Blog - oma ver weg

en -

Mijn engelse versie van Blogs- die langs mijn Nederlandse heen gaan- soms vertaald soms apart.

Mijn hoofd loopt vol met ideeën en thema's.

Ook vind ik de manier waarop ik mijn blogs hebt opgesteld een beetje rommelig. Niet alleen de uitstraling maar ook de inhoud. Alles een beetje door elkaar en langs elkaar heen.

Ik wil daar wat meer orde in scheppen - als dat mogelijk is.

Of gewoon 'opschonen' dat het vooral voor de lezer maar uiteraard ook voor mij, de schrijver, dat het wat soepeler is in overgang. Overzichtelijker dat de themas meer bij elkaar staan. Dat u de lezer, gericht kan lezen. Dat wat boeit of interesseert meer bij elkaar staat.

Enfin, ik hoop dat u snapt wat ik bedoel.

De komende periode ga ik me hier mee bezig houden - hopelijk nog genoeg mogelijkheid hebben om wat te schrijven.

Het is ook belangrijk dat ik mijn dag en week indeling wat meer structuur ga geven. Ik 'rommel maar wat aan', zeg maar! En eerlijk gezegd wordt ik soms wakker en moet ik hard nadenken van - is het nou woensdag of donderdag? Het wordt hoog tijd om mijn weekdagen weer op een rijtje te krijgen.

Met begrip voor misschien wat gerommel in de tent - hoop ik jullie niet te veel af te schrikken. Blijf lezen en kijken.

Blogger is tot nu toe een prima programma geweest. 

Ik ga toch even elders experimenteren. 

Jullie zien vanzelf het resultaat wel.

Eerst nog even een paar boeken bestellen zodat ik al mijn werk niet per ongeluk kwijt raak!

Daad bij woord!

Nou, daar is het dan. 

Mijn nieuwe Blog. 

Omaverweg!

Ik moet nog het een en ander 'pimpen' aan de pagina maar het gaat tenslotte over de berichten die erop komen te staan.

Er komen allerlei herinneringen naar boven.

En ook een verhaal - die een 17 jarig meisje ooit schreef naar de krant en waar ze een reis naar Nederland mee won.

Over twee 'thuislanden' hebben.

Om niet te weten in welke ze het meeste thuis hoort.

Verwarrend allemaal.

Het is nu aan mij om mijn verhalen niet door elkaar te halen....!

Goed nadenken over wat hier thuis hoort,

en wat ik op mijn oma-ver-weg pagina zal plaatsen.

Een leuke uitdaging.

Er komt een nieuwe BLOG!

Jaja, ik ga NOG een BLOG beginnen.

Eentje waarvan het onderwerp OOK dichtbij mij ligt.

OMA VER WEG!!

Ik dacht eerst, ik noem het " Oma op afstand" maar dat is het eigenlijk niet. Tenminste niet zoals ik het bedoel.

Ik woon wel ver weg - maar ben heel dichtbij!

Dus, binnenkort- Oma ver weg verhaaltjes.

Volgens mij zijn er heel veel oma's die ver weg wonen- voor welke reden dan ook.

Misschien komen sommige verhalen en emoties dan wel erg herkenbaar over.

Ken jij ook oma's die ver weg wonen?

Misschien leuk om ze naar deze nieuwe Blog te verwijzen!

Ik ga eerst mijn gedachten even ordenen - dan klim ik 'in de pen'.

Tot dan

Omaverweg!

Zorgen maken - nee joh, alles komt goed, wacht maar af!

Zorgen - niet om morgen maar om 'IETS'. 

IETS is datgene waar je geen grip op hebt.

IETS wat je 'bang' maakt en een eng gevoel geeft in je maag.

IETS wat je niet wil dat iemand overkomt, mee maakt, voor komt te staan.

IETS wat iemand over het hoofd hangt.

Gezondheid - ziek zijn, beter worden

Geldzorgen - rondkomen, schulden

Baan weg - of niet!

Huwelijk of relatieproblemen- geweld

Verslaving- aan geld, verdovende middelen, gokken, 

Gewicht- te dik, te dun

.... om maar een paar te noemen!

Als ik dat lijstje zo bekijk, dan zijn er meerdere mensen die geraakt zijn of zullen worden door een of meer van deze 'opties'. Mensen die dichtbij mij staan - mensen die wat verder weg staan, en mensen die ik via via ken. Nee, ik ben geen zwartkijker, integendeel. 

Wat ik vandaag dan weer hoor over mogelijk baanverlies, gezondheidsproblemen enz. dan is het redelijk te denken dat deze IETS voorkomt in het dagelijks leven van allen. 

Niet alleen de mensen die ik ken. 

Achter alle voordeuren schuilt wel een IETS. 

Daar ben ik van overtuigd.

De dichterbij dat je er staat des te harder dat de IETS aankomt.

Ik heb geleerd, als gelovige, dat ik alles aan het kruis mag brengen en aan de voeten van Jesus neer mag leggen.

Ik heb geleerd en weet ook wel dat ik IETS aan God over moet laten.

Ik weet ook, als nuchter denkend mens...dat IETS (vaak) te groot is voor mij om er wat aan te doen, op te lossen of weet mee om te gaan.

Ik weet ook dat ik kan bidden - dat God mijn gebed aanhoort en dat ik IETS aan Hem over kan dragen ( Hij weet het toch al en de uitkomst ook)

Ik weet ook dat God heeft gezegd dat ik me geen zorgen HOEF te maken om IETS. Dat Hij er is voor mij en al die mensen die met IETS te maken hebben.

Ik weet ook dat MIJN oplossingen NIET de Zijne zijn. 

Ik weet dat Hij weet wat goed voor mij en mijn dierbaren is.

Dat alleen Hij weet wat mijn toekomst is en inhoud.

Ik weet ook dat IK de kansen moet pakken die Hij voor mij (en allen) aangeeft en mogelijk maakt.

IETS = ANGST

Tenminste dat denk ik. Zo vertaal ik IETS ook. De angst dat IETS te groot is, niet te stoppen is, of niet op te lossen is.

Ja, gek is dat. Terwijl ik weet dat GOD alles kan en doet. Dat Jesus voor mij en alle IETS dingen gestorven is.

Dat Hij het beste met mij ( en allen die ik lief heb) voor heeft.

Dat ik maar een kik hoef te geven en Hij hoort mij.

Ik bid. Ik vraag God voor rust in mijn lijf. Ik geef mijn IETS aan hem.

Soms dagelijks.

Ik BID voor wijsheid

Ik BID voor rust

Ik BID omdat ik BID

Ik BID omdat dit mijn manier van communiceren met God is.

Ik BID omdat het troost geeft

Dat BIDDEN mij moed geeft

Dat BIDDEN gehoor geeft aan God zijn belofte aan mij

Dat Hij er is voor mij en voor allen die naar Hem op zoek gaan.

Matteüs 6: 25-3(NIV)

Geen Zorgen

25 "Daarom zeg Ik u, maak je geen zorgen over uw leven, wat je zult eten of drinken; of over je lichaam, wat je draagt. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam meer dan kleren 26 Kijk naar de vogels in de lucht?; ze zaaien niet of oogsten of op te slaan weg in schuren, en toch uw hemelse Vader die ze voedt. Bent u niet veel meer waard dan zij? 27Kan iemand van jullie door de zorgen toe één uur om je leven ?

28 'En waarom denk je zorgen over kleding? Zie hoe de bloemen van het veld te laten groeien. Ze doen geen arbeid of spin. 29 je toch zeggen dat ik dat ook niet Salomo in al zijn pracht en praal was gekleed als een van hen. 30 Als dat is hoe God kleedt het gras van het veld, dat is hier vandaag en morgen wordt in het vuur geworpen, zal Hij u niet veel meer kleden-kleingelovigen? 31 Dus maak je geen zorgen, zeggende: "Wat zullen we eten? ' of 'Wat zullen we drinken?' of 32 voor de heidenen lopen na al deze dingen 'Wat moeten we dragen?', en uw hemelse Vader weet dat je ze nodig hebt. 33 Maar zoekt eerst zijn koninkrijk en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen worden gegeven aan u als goed. 34 Dus maak je geen zorgen over morgen, want morgen zal zorgen te maken over zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Ik leg neer bij het kruis wat Hem toebehoort mijn IETS -  dat wordt van mij gevraagd 

en zelfs verwacht.

En dan BID ik om wijsheid, om inzicht en het zien van mijn mogelijkheden.

Dan zal God mij dragen op de momenten dat het wandelen mij te zwaar wordt.

Alleen Hij kan mijn IETS  NIETS maken!!

Zegeningen- het vervolg!

Begin dit jaar heb ik een blog geschreven over het dubbele geluk binnen mijn gezin.

Het ging over het verhaal van mijn zoon en zijn vrouw: Zegeningen 

Hier de ontknoping-

Wat een zegen! Wat een geluk, wat een vreugde!

Ik ben omaoma- YIPPPEEE!!

Juni- het abrupte afscheid.

Juni.

Als kind vond ik het een leuke maand. Mijn vader was op 7 juni jarig, dus feest en iets meer dan een week later mijn broer Peter- de 16de. Vaderdag ( toen we nog in Nederland woonde) en de zon ging steeds vaker schijnen.

De geboortedagen veranderen niet- de herinneringen ook niet. Wel komen er datums bij - en eentje die mij elk jaar weer zwaar valt om mee om te gaan.

11-6-2010

Ik herinner me de start van die dag - als de dag van gisteren.

Dat telefoontje om 4:45 vroeg in de ochtend

Die STEM

Het NIEUWS

De SCHOK

De TRANEN

Het GEVOEL

De VERBIJSTERING

De ONMACHT

Het VERDRIET

Het zit er weer aan te komen- de klok tikt. De uren glippen voorbij.

Nog even- dan begint die dag weer in Australië. Wij wachten iets langer....gek eigenlijk!

Ik ben bij ze in gedachten.

MITCHELL is bij ons in onze herinneringen en in onze harten waarin hij voor altijd zal blijven.

Het is niet zo dat ik alleen aan MITCHELL denk als het 11-6-2010 is.

Hij is niet ver weg uit mijn gedachten..... ik kan hem zomaar 'erbij' halen.

Nog even- dan komen de gedachten, de herinneringen van het moment dat de politie aanbelde weer bij mijn schoondochter, zoon en de twee jongens binnen. Ik weet dat ze deze dag met bergen verdriet tegemoet zien komen. Het houdt niet op!

Dan beleven zij WEER die dag- de afschuw, de ellende, het verscheurende verdriet.

Mijn hart bloed nu al.

Wat is onze voertaal eigenlijk?

Een heet hangijzer... NEDERLANDS!

Als kind emigreerde ik met mijn ouders naar Nieuw Zeeland. We moesten de taal leren en onze ouders werden nadrukkelijk gevraagd om geen Nederlands meer met ons te spreken. Anders zouden wij allen de Engelse taal nooit goed beheersen. Lariekoek maar dat dacht men toen! Door de taal te leren leerde je ook beter de gewoontes en mede- bewoners kennen. Helder kunnen communiceren was van belang. ( is het nog steeds). 

Dat was in 1961. Er is veel veranderd sindsdien. Het is 2015. 

Emigranten 'mogen' hun eigen taal thuis gewoon gebruiken. Doen ze ook op straat en waar dan ook. Het is belangrijk dat men het recht heeft om hun eigen cultuur levend te houden en de taal te mogen spreken. Ik moet zeggen dat het mij maar een enkele keer stoort, als ik denk te begrijpen dat er over iemand geroddeld of gesproken wordt in een taal die je niet kan verstaan - anoniem dus. Dat vind ik onbeleefd en niet kunnen. Roddelen en kwaad spreken of iemand uitlachen zeg maar - is altijd niet goed te praten. Taal barrière of niet.

Wat ik wel vind is dat de intergratie minder goed slaagt met diegene die geen moeite doen om de taal van het land - en dat maakt me niet uit welk land hoor- dit in zijn algemeenheid - niet leren en gebruiken. Vaak moeten kinderen als tolk functioneren voor hun ouders. En dan maar hopen dat de boodschap goed overkomt.

In taal schuilt je identiteit. Wil je over een volk leren - ga dan de taal spreken want dan leer je veel over de mensen, hun gewoontes en gebruiken, hun land en hoe ze in het leven staan.

In onze taal - is het herkenbaar wanneer men iemand van/in gezag met de beleefdheidsvorm U aanspreekt. Je kan het er mee eens zijn of niet - het is (was) zo. Dat hoorde bij onze taal.

In het Engels is er geen verschil - het is YOU voor iedereen. Wel worden mensen in hogere rang aangesproken als " your majesty, your worship, your lordship" om maar een paar voorbeelden te noemen.

Identiteit - ik ben er trots op dat ik Nederlandse ben - Nederlands spreek en in Nederland woon. Maar soms moet ik me afvragen of ik wel goed zit.

Want dan loop ik een winkel binnen en hoor ik diverse talen en zie ik allemaal -ENGELSE spreuken en taal op koopwaar in de winkel.

Ik kan bijna geen deurmat kopen met WELKOM - maar WELCOME. Het is geen "Het Leven is goed/mooi/ bijzonder"  maar "Life is good, beautiful, precious". Geen Thee op het blik, maar TEA. Geen uitverkoop maar SALE.

Het is niet mijn bedoeling om te zeggen dat andere talen er niet toe doen.... want de wereld is een mengeling van talen, culturen en verschillen. Ik hou erg van talen.

Waarom moeten wij in Nederland perse onze huizen, muren en kasten indelen met Engelstalige spullen.????

Nog even en dan wordt Nederlandse taal als 'bijzaak' en gaan we allemaal over op Engels.

Ik moest dit even kwijt!!

Feestdagen: Van Pasen tot Pinksteren

Het kwam er even niet van - schrijven. Dat kan gebeuren. Nu ben ik weer 'boven Jan' zeg maar en is mijn energieniveau weer op peil.

Hoewel ik even niet schreef, kwamen de gedachten allemaal wel. Dat gaat door ongeacht mijn situatie. Ik denk als ik mijn hoofd maar eventjes 'uit kon zetten' dat ik beter zou slapen. Er is wel altijd ergens om over na te denken.

De afgelopen weken - ons voorjaar in Nederland - waren besprenkeld met 'vrije dagen'. Dagje hier, dagje daar. Hier een vrijdag- daar een maandag of een donderdag. Schoolvakanties verdwenen ook in deze dagen dat het moeite koste om te weten wat er on bepaalde regio's speelde. Ook met scholen was het lastig om te weten - wie had nou vrij en wie niet. Dat zal in sommige gezinnen rommelig geweest zijn kan ik mij zo voorstellen.

En dan- waar waren al die dagen dan voor? Weet iedereen wel waarom we zo veel vrije dagen hebben in deze periode? Ik vraag me dat wel af.

Mijn vrienden en familie in Nieuw Zeeland zijn verbaasd als ik ze vertel dat Hemelvaartsdag een 'vrije dag status' heeft. En dat de (vrij)dag erna ook voor velen vrij is. En als ik Pinksteren uitleg - nou dan is de verbazing nog groter.

"Waarom", wordt er dan gevraagd, "waarom hebben  jullie dan vrij?"

In de katholieke kerk zijn er feestdagen die de label " Holy days of Obligation" genoemd worden. Dwz dagen om wel naar de kerk te gaan om stil te staan bij de betekenis van de dag maar betekend niet dat je het werk neer moet leggen zoals dat voor velen op een zondag wel geldt. Dat gebeurt wel voor de Paasdagen en Kerstviering.  In beide landen scheelt het nogal. In een land als Nederland waar de kerkgemeenschap aantallen ( actieve kerkgangers) aan het afnemen is- is het bewonderenswaardig dat juist de 'heilige' feestdagen reden geven tot 'vrije' dagen. Kom niet aan de 'vrije dagen' die men denkt 'recht op te hebben' wat dat is niet bespreekbaar.

Dit doet me denken aan ouders die allerlei redenen verzinnen om door de week met de kinderen naar de Efteling te gaan- een briefje mee naar school om te zeggen dat opa en oma zoveel jaar getrouwd zijn. Het 'recht hebben' op een vrije dag zogezegd! Eigenlijk zijn deze religieuze dagen voor het grotendeels van de populatie 'recht hebbende' vrije dagen zonder verplichtingen of legitieme reden. Als je al niet weet wat Hemelvaart of Pinksteren in houd dan vraag ik me af, waarom denkt men dan dat je ' recht hebt' om vrij te zijn.

Toen ik een tv rapportage zag - waarin mensen gevraagd werden waarom ze dachten dat ze vrij hadden- bevestigde het voor mij in ieder geval, dat men het 'vrij zijn' belangrijker vond dan het weten waarom.

Het heeft ook mij aan het denken gezet!

Sta ik genoeg stil bij al deze bijzondere dagen en gebeurtenissen of ben ik nou alleen maar blij met het "vrij' zijn?

Een gewetensvraag!

Altijd feest

Het is 5 mei 1950 en mijn zus Elie ziet het daglicht. Ze is het tweede kind van mijn ouders Jan en Johanna. Mijn broer Peter is 16 juni 1949 geboren dus reken maar uit. Twee kindjes onder 1 jaar. Wat zal mijn moeder lichamelijk moe geweest zijn. Mijn zus was een piep klein babytje die in de hand van mijn vader paste. De handgemaakte hempjes pasten onze poppen later. Ik heb de ene die ik nog had een poos geleden opgestuurd naar haar zoon. Dacht het grappig dat haar kleinkinderen konden zien hoe klein hun oma was bij  haar geboorte.

Ellie met grote broer Peter

Mijn zus woont, zoals vele familieleden, in New Zealand. Jaren geleden is er onenigheid ontstaan en jammer genoeg is het contact sindsdien niet meer goed gekomen. Ik betreur dat nog steeds en vooral op dagen zoals deze. Ik wens haar alleen maar goeds toe en respecteer ( met moeite) dat ze geen contact wil. Toch houd ik haar geboortedag in ere. Ze is, en zal tenslotte altijd, mijn zus zijn. En ik houd van haar.

Bevrijdingsdag. Wat zullen mijn ouders al die jaren geleden een dubbel vreugde gevierd hebben. Vijf jaar na de bevrijding ook nog eens hun tweede kind in de armen kunnen nemen. De eerste drie ( ik dus ook) kinderen zijn in het huis van mijn opa en oma ( moeders kant) geboren. Zoals ik mijn oma en opa herinner zullen ze dol blij geweest zijn met de komst van dit nieuw leven.

Vandaag ga ik geen lange blog schrijven - ik wilde gewoon even stilstaan bij deze twee geweldige, gezegende momenten in tijd- die mij raken.

Fijne BEVRIJDINGSDAG allen.

NIETS is ook IETS

De titel beschrijft mijn gevoel vandaag. Ik ben een werk in uitvoering. Maar niet alleen ik - ook de dingen waar ik mee bezig ben, graag doe of in het laatje van 'moet doen' ligt.

Er zijn dagen dat ik niet echt vooruit te branden ben. In alle opzichten en alle goede voornemens daargelaten. Soms laat mijn lichaam me in de steek, of de klok, onverwachte gebeurtenissen en ook wel een de ZIN er niet in hebben- nergens in.

Het is lastig. Ik denk dat meer mensen hier last van hebben maar eigenlijk hoor ik er weinig over. In mijn hoofd heb ik alle nodige energie. Dat zet zo af en toe niet door naar mijn lichaam. Het blijft ergens 'hangen'. Ook ontvang ik genoeg ideeën en sla ik ze op. Er ligt een rijkdom aan gedachten opgeslagen - waar ik op momenten zoals vandaag, moeilijk bij kan komen.

De dag begon goed. Al vroeg wakker - een gewoonte- en dan een preek opgezet van Jan Verschoor.
Jan preekt regelmatig bij de HOEKSTEEN o.a. in Etten Leur en die preken staan online. Ik nam mijn bijbel erbij om de paar passages die in de preek voorkwamen zelf mee te kunnen lezen. Daarvoor gebruikte Jan de vertaling uit Het Boek. De eerste was uit Matt 27:62-66 en 28:1-20 (tot einde boek van Mattheüs). Mooi- zo concreet een boodschap, helder en vol belofte.

Ik bleef er eventjes bij de boodschap - terwijl de preek zelf doorging. (28:20 "En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij u, tot aan het einde van de tijd".) Zo mooi, wat een belofte. En waarom kruipt er zo af en toe toch twijfel in me, zo van "God, sta me bij, help me in (of uit) deze situatie". Hij is al in de situatie voordat ik het zelf door hebt. Waarom zie ik dat niet? Dat 'alleen ervoor staan' gevoel wil ik voor eens en altijd kwijt.

Na ontbijt en een luie start - wil ik 'iets' doen wat vandaag ok nuttig maakt. Een groot aantal foto albums roepen om afgemaakt te worden. Iets wat ik DOL GRAAG doe. Er zijn recepten die ik uit wil proberen - nog zo'n passie. Ik heb boeken om te lezen, waardevolle boeken waarmee ik hoop meer te leren en groeien in de persoon die ik hoor te zijn.

Niks van dat alles. Ik staar nu naar dit scherm en denk - genoeg. Waar heb ik het over, hoe interessant is dit voor iemand om te lezen?

Over mijn strubbelingen, het worstelen om uit mijn 'niets doen' bui te komen.

God wil dat ik mijn talenten gebruik, dat ik een verschil maak, dat ik mijn dagen laat gelden.

Ik denk dat er een bepaalde discipline ontbreekt- of eventjes ' op vakantie' is gegaan.

Maar ik mag ook eventjes NIETS!

NIETS, zodat ik besef wat ik wel allemaal kan. 

NIETS omdat het me tijd geeft om Hem in de rust terug te vinden.

NIETS omdat het ruimte creëert 

NIETS omdat het ook IETS is

Fijne zondag allemaal!

Blog Inspiratie- waar komt het vandaan?

Ik heb net een blog geschreven op mijn Keuken blog .

Deze blog is ontstaan naast mijn Facebook pagina  over koken, recepten, gezondheid 'dingetjes' enzo.

Iemand vroeg een poos geleden waarom ik aan het bloggen was gegaan.

Nou, dat was omdat ik graag mijn gedachten 'uit' mijn hoofd wilde hebben maar ook omdat ik als kind al schreef, een dagboek bijhield en graag verhaaltjes schreef. Ik las veel en dacht dat ik ooit ook schrijfster wilde worden. Ik heb die droom nog niet losgelaten hoor. Het loopt gewoon anders dan ik voor ogen had.

Mijn kookpagina en blog is ontstaan doordat ik de keuken een van de fijnste plekjes van het huis vind.

Dus, schrijven een hobby en koken een hobby. Die vallen goed te combineren.

Mijn inspiratie voor mijn kook blog komt uit de keuken- mijn inspiratie voor deze blog is uit het leven gegrepen, zeg maar.

Het gaat over dagelijkse dingen, menselijke strubbelingen en belevenissen. Indrukken, gedachten, het nieuws, verwachtingen en teleurstellingen.

Door mijn opvoeding en geloof schrijf ik met de invloeden daarvan.

Ja, ik geloof in God. Ik weet niet hoe God eruit ziet en voor mij maakt dat ook niet uit. Lang haar, blote voeten, ik heb daar niets mee of het nou zo was of niet.

Ik 'voel' de aanwezigheid en daar ben ik dankbaar voor, blij mee en voel me er beschermd door.

Dat wil niet zeggen dat mijn leven verdriet- moeiteloos of zonder tegenslag verloopt.

Wat het wel betekend is dat ik er niet alleen voor sta. Dat ik open sta voor de oplossingen, steun, begeleiding, mogelijkheden die mij aangereikt worden op diverse manieren. En ja, ik grijp wel eens mis. Loop wel eens de verkeerde kant op of zie de oplossing te laat. 

Ik ben nooit alleen

Je zou je af kunnen vragen- wat is dan het verschil tussen een gelovige en een niet gelovige? Want als ik de zelfde dingen meemaak als iemand die niet gelooft, wat is dan het voordeel ervan?

Voor mij, en theologisch is er misschien een heel ingewikkeld uitleg beschikbaar, maar voor mij betekend het toch dat ik er ( het leven) niet alleen voor sta. Dat ik mag vertrouwen in de liefde en kracht van God die mij liefheeft. Dat ik de dankbaarheid voel en ervaar dat ik leef, dat ik gezegend ben met alles wat ik 'heb'. Drie prachtige kinderen en hun partners, de kleinkinderen stuk voor stuk geschenken die mijn leven verrijken. De echtgenoot waarmee ik door het leven mag, de vrienden die mij omarmen, de levenservaringen en leermomenten die ik mag meemaken.

Er is zoveel negativiteit in de wereld. Er wordt zoveel geklaagd, gemopperd. Men lijkt zo ondankbaar en ontevreden. Het stemt mij verdrietig.

Als er wolken in de lucht hangen wordt er eerst gezegd- 

wanneer gaat het regenen? Ipv, nog even dan schijnt de zon weer!

De dagen vliegen voorbij, ik besef dat mijn tijd ooit voorbij is- wanneer en hoe blijft onbekend. Dus aan mij om zoveel mogelijk 'uit' het leven te halen. Te zijn wie ik hoor te zijn voor allen maar ook voor mezelf.

Vandaag dus weer een dag om dat waar te maken. Deze zondag goed in te vullen en optimaal te beleven. Mijn streven is daarom- geen dag te laten ' verpieteren'. En dat lukt niet altijd maar gaat steeds beter.

Geniet allen! Maak wat moois van je leven. Je krijgt maar een kans!

Zoef zoef..... die snelle Haas, weet je nog?

Ik had vroeg zondagochtend  een hoofd vol tekst - die ik dus niet op kon schrijven vanwege het feit dat ik de auto bestuurde richting Belt-Schutsloot om daar een nachtje door te brengen om Paas- zondag met vrienden te vieren. Doen we elk jaar.

Nu is het dinsdag- en weet ik nog wel het THEMA waarom ik dacht wat ik dacht en zowaar is nu ook de gehele tekst verdwenen - behalve Zoef, zoef zoef.

Jaja, die Haas uit de Fabeltjeskrant.

Zoef zoef zoef- ik heb haast, hij heeft haast - zij hebben haast.

Nou ja, zoiets was het dus.

Ik was een paar dagen niet lekker geweest. Alles liep eventjes uit de hand wat betreft huishoudelijke klusjes, werkzaamheden en voorbereiding op Pasen.

Voor mij is Pasen het grootste feest van het jaar. Ja, Kerst is ook GROOT, maar Pasen is voor mij HET feest. Gaat niet over cadeautjes, bomen en verlichting, adresboekje bijwerken en kaarten sturen en ontvangen. Pasen gaat, voor mij althans, over Goede Vrijdag- en het kruis. Daarna de Verrijzenis. Ja, HET feest wat elke jaar herdacht en gevierd wordt. Niet door iedereen weet ik ook wel- maar voor mij en velen met mij - WEL.

Het was zaterdag. Ik moest er echt aan geloven- winkelen op een zaterdag is niet een van mijn hobbies. Daar heb ik de hele week voor. Supermarkten op een zaterdag vermijd ik express. Wat een drukte.

Nu was het de dag voor Pasen. Een gekkenhuis. Schappen leeg geplunderd, rijen lang bij de kassa's. Overvolle winkelwagens en manden. Trouwens geen mand te bekennen bij de ingang. Heb er eentje gehaald bij de kassa.

Als Zoef de Haas en Truus de Mier vlogen mensen me om de oren. Ja "een gekkenhuis" werd er door iemand die in de rij bij de kassa stond, gezegd. Ik kon haar geen ongelijk geven.

Op het parkeer terrein een wanboel. Mensen die ongeduldig op een lege plek stonden te wachten. Sommigen het wachten beu en de parkeergarage in reden. Nou ja reden- vol plankgas zodat je wel degelijk wist ' die is nijdig, ongeduldig of heeft HAAST'! En dan die chauffeurs die aankomen rijden en zien dat iemand wegrijdt. Schieten meteen in de plek en zien niet ( of wel hmmmm?) dat iemand staat te wachten. Meer frustratie.

Ik vroeg me af afgelopen zaterdag, hoe zien die mensen Pasen dan? Een paar dagen om groots in te slaan, lekker eten, bezoekers ontvangen of op naar de camping? Ik hoorde kinderen roepen dat ze 'dat grote ei, die zak chips, speelgoed' en wat dan ook wilde. Een meisje huilde omdat haar ouders niet naar de koffiezaak gingen voor een ijsje.

Goede Vrijdag, voor mij een dag van soberheid, was al voorbij. Dit was zaterdag- de toeloop naar het heugelijke- de Verrijzenis. Het idee, alles komt goed! BLIJ en TROTS te mogen zijn. Opgelucht.

Weinig blijheid rondom. Niet als bij Kerst waneer er muziekjes spelen, mensen lachen. Geuren van oliebollen en chocolademelk in de lucht hangt.

Waarom zingen we wel en vieren we " Er is een kindeke geboren..." maar niet het 'Waarom' en wat is er met dat Kindeke gebeurt?

Het voorjaar breekt aan, overal geel en frisheid. Nieuw leven. Knoppen in de takken van bomen.Verse sprietjes groen gras.... maar echt, in de mensheid weinig frisheid te bekennen- misschien alleen de groen van ergernis!. Er hadden kraampjes met Paasbrood kunnen staan, verse eitjes en mooie taferelen. Een Paastafereel met palmtakken, grot, kruis en het licht dat gaat schijnen... op Paas Zondag - ipv een Kerststal en kerstboom en de 3 koningen. Nu wel wat haasjes en kuikentjes hier en daar maar daar hield het dan ook mee op.

Ik weet het, er was wel " The Passion". Voor het 5de jaar, geloof ik. Die MOEST je zien op tv. Een ware gebeurtenis. Ik lag ziek op bed- dat zou het dus niet worden. Alle media hype, voor en tegenstanders daargelaten. Ja er wordt wel degelijk over Goede Vrijdag gedacht en besproken - en dan?

Zoef Zoef

Tuut tuut tuut

Snel, rennen, pakken en wegwezen.

Vlug! Het is Pasen. We hebben een paar dagen vrij. Fijn he?