Soms heb ik wel eens zo'n bui!

Vandaag wat het weer betreft in ieder geval - onstuimig, nat, harde wind. Prachtig om te zien als je het van achter een raam kan aanschouwen. Best heftig als je er met je fiets doorheen moet worstelen.

Ik heb het voorrecht om lekker warm en droog thuis te kunnen blijven. Ik hou wel van dit weer hoor- maakt me niet ongelukkig of zo. Soms loop ik graag ook wel in de regen of wind- gewoon omdat het kan en niet omdat het moet.

Toch brengt zulk weer ook een soort sfeer met zich mee, iets waar ik mij zo af en toe wel in mee laat gaan. Vorige week, op ook een winterse dag, ben ik aan het bakken gegaan. Dan ruit het zo heerlijk in huis, en heb ik volle koektrommels als resultaat. Nuttig ook dus.

Vandaag is het anders. De afgelopen dagen zijn druk geweest- heel druk. Ik heb een 'down time' dag. Even niets hoeven- gewoon zijn! Op mijn oma blog heb ik ook een bericht geschreven. Ik heb bijna 2 uur gechat met Nederlanders in New Zealand over van verschillen en toch niet zo'n verschil tussen het leven daar en hier. Het is maar vanuit welk perspectief en houding je in het leven staat hoe het leven ergens je aanstaat of niet.

Beste film ooit

En nu, nu ben ik eventjes in een bleu soort moment. Niet somber - maar gevoelig. Gevoelig voor emoties en situaties. En een herinnering kwam in mij op. Dinsdag was ik een dagje naar Leeuwarden. Bij mijn nicht waar ik ook even op bezoek ging, zag ik een video staan- As it is in Heaven. PRACHTIGE film. Het emotioneerde mij toen en nu nog.

Ik heb net Cabriella's song opgezet. Het staat op herhaal- want ik wil het even weer tot mij door laten dringen. Een prachtig lied, krachtig gezongen.

Naar buiten kijkend zie ik een moeder met een kinderwagen en ( vermoedelijk) een oma wandelen. Hun lange haren wapperen in de strakke wind. Sjaals om, handschoenen ook. Gezond, gezellig, heerlijk frisse neus halen. Nou, ik vandaag niet. Ik ga meer muziek luisteren en mijn sfeer bepalen zonder de kou en het ongemak van buiten. Zalig en bevoorrecht en dankbaar  dat ik dat mag en kan.

TEVREDENHEID

Ik heb voor 2016 het woord TEVREDEN(HEID) gekozen om mij op te concentreren en meer laten gelden.

En dat gaat niet alleen over wat er op 'de dag zelf' gebeurt maar ook wat er in het verleden heeft afgespeeld.

Tevreden zijn met wie ik ben. 

Hoe ik in mijn vel zit

Wat ik belangrijk vind

Waar ik door geraakt wordt

Wat speelt in mijn dagelijks leven

Hoe ervaringen mij veranderd hebben

Welke mensen mijn leven beïnvloed hebben

Waar ik geweest ben

En waar ik naartoe groei

Wat ik heb en wat ik had

Om maar een paar dingen te noemen.

Ik moet ook bekennen dat ik deze gedachten dagelijks zou onderzoeken en beamen. Dat er een soort 'onderzoek' naar de goede en slechte momenten zou komen en ik er meer mee bezig zou zijn.

Toch weet ik dat ik het thema voor 2016 naleef.

Want ik BEN tevreden met veel minder dan voorheen.

Ik mis eigenlijk niks

Mijn dagen zijn gevuld met momenten om in te lijsten

De focus is meer op het TEVREDEN ZIJN met hoe iets loopt dan de mopper momenten omdat iets anders is dan gedacht.

Weten dat ik ergens mijn best voor hebt gedaan - geeft een tevreden gevoel - want iets kan altijd misschien wel beter - maar op dat moment is het; 

HET BESTE WAT IK HEB KUNNEN DOEN!

Morgen- 14 maart. 

De trouwdatum van mijn ouders.

Gek, ik heb iets met datums. Kan de raarste dingen aan een datum koppelen. Namen, nou dat is een ander verhaal ;-).

Mijn ouders, de mensen die mij groot hebben gebracht, lief hebben gehad, gesteund. Nog altijd kan ik met oprecht hart zeggen dat ik van mijn ouders hield. Ook al waren wij het niet altijd met elkaar eens. Maar echt oneens ook weer niet. Ik had ze niet alleen lief- ik respecteerde ze ook. Dat zijn wel twee verschillende dingen. Respect en liefde.

Met trots spreek ik nog over ze - en missen doe ik ze ook nog. Mijn vader die op 4 november 1999 overleed en de geboorte van zijn eerste achterkleinkind niet meer mee heeft gemaakt. (Hij werd op 8 maart 2000 geboren).

Mijn moeder die insliep 1 uur na het jaar 2011 begon die al die jaren zonder haar levenspartner er het beste van maakte maar ook op 87 jarige leeftijd dacht - ' het is goed geweest'.

Tevreden ben ik - met mijn ouders en hun liefde voor mij. Met hun invloed, het streven naar een goed leven voor hun gezin, het harde werken en de keuzes die zij maakten. Ik laat de gedachten van 'achteraf' weg. Want het is zo gelopen, het is zo geweest en om de woorden van mijn moeder te herhalen 'het is goed geweest'.

Zaterdag, de dag na vrijdag!

Ik kan me afgelopen zaterdag nog zo goed herinneren dat ik het gevoel hebt dat het gisteren was.

Maar gisteren was vrijdag. En wat een dag.

Was opgehangen, huishoudelijke klusjes gedaan. Nieuwe printer geïnstalleerd.

Hulp gehad bij het maken van een levensgrote VOGELVERSCHRIKKER. 

Nee hoor, niet voor op mijn balkon maar voor een 60ste verjaardag.

Er zit een hele reeks

 verjaardagen aan te komen.

Vorig jaar was ik de eerste in onze 'vriendenploeg'. Weet je wel, zo'n groepje mensen waar je een bijzondere band mee hebt. Wij hebben een grote vriendenkring- ieder een zo in hun eigen waarde en door bepaalde situaties ontstaan. Collega's, buren die vrienden worden, sport of andere verenigingsverband - nou ja, je kent het wel.

De vriendenkring waar ik het nu over hebt zijn mensen die al meer dan 40-45 jaar de rol van vriend in het leven van mijn man spelen. Ik ben erbij gekomen zeg maar - eind 2002. Toch voelt het alsof ik er altijd bij bent geweest. Als een warm bad.

De afgelopen jaren, vooral in de gezinnen waar kinderen waren en die nu bijna volwassen zijn, is er ruimte ontstaan om andere dingen to doen samen. Het begon met WADLOPEN- ja dat moesten we gedaan hebben voordat wij het niet meer zouden kunnen

opbrengen! Het werd een weekendje weg. Dit werd en wordt elk jaar herhaald- nee, niet het WADLOPEN, daar zijn we 'overheen'. Elk jaar, en afwisselend van organisatie, (per koppel wisselt dat per jaar) gaan we weg van vrijdag tot zondagavond. Ergens in Nederland spelen we toerist. We nemen een betaalbaar hotelletje, maken waarschijnlijk teveel lawaai met z'n allen, bezoeken diverse terrasjes, gebruiken een dag om de omgeving te verkennen met de fiets ( die we ter plekke huren) en wandelen, winkelen, luieren we ook een dag. Tot slot eten we samen zondagavond en keren we weer huiswaarts. Moe, blij, goedlachs en met zin in het volgend avontuur.

De groep is niet elk jaar helemaal compleet maar dat mag de pret niet drukken- wel jammer, maar begrijpelijk. Er zijn meer afspraken, verplichtingen en liefhebberijen die soms in de weg staan. Iedereen is vrij daarin. Dat is het mooie van zo'n vriendenkring. Iedereen in hun eigenwaarde laten - vrij! Op zo'n weekend is dat ook zo! Allemaal verschillend, allemaal het zelfde.

We zijn nu allemaal al een poosje de Abraham en Sarah tijdperk voorbij. Deze bijzondere dagen werden ook met veel hilariteit en plezier gevierd. Er zijn 11 gegadigden waarvan er nu al 3 de 60 zijn gepasseerd -  8 te gaan waarvan nog 2 dit jaar. We maken er grappen over, gejuich als er ergens 60+ korting wordt aangeboden en leven mee met de werkelijkheid van langzaam aankomende gebreken die onze lichamen vertonen.

Desondanks - maken wij veel plezier samen- genieten wij van de mogelijkheden en benutten wij kansen. Wij vieren het leven. Hoe mooi is dat?

Ik heb de stroo opgeveegd, de versieringen liggen klaar voor de volgende JARIGE JOB en de brein is al bezig met het bedenken van een 'thema' die past, haalbaar is en in die mogelijk in de smaak zal vallen. Deze ideeën zullen in de planning avond besproken en over besloten worden. Wat een geweldig vooruitzicht.

Het is zaterdag, de dag na vrijdag! Wat leuk om eventjes tijd genomen te hebben om weer van VRIDAG te genieten.

Hup, de klok tikt - voordat ik het weet zal zondag zich aankondigen.

Fijn weekend verder!

Nieuwe uitdagingen

We zijn verhuisd. Overmorgen is de overdracht. Er staan nog wat spulletjes die donderdag weggehaald zullen worden. Dan is het over – ons leven in een dijkhuis in het dorp waar ik nu 12 jaar gewoond hebt.

Twaalf jaar – klinkt niet echt lang he? Nee, is het ook niet. Ze zijn voorbij gevlogen. Niet onopgemerkt hoor. Zeker vol belevenissen – waar ik blij mee ben, verdriet van had, lessen van hebt geleerd, vrienden en herinneringen aan over hebt gehouden. Zoete en minder zoet momenten heb beleefd.

Een nieuw begin – alweer! Of is het gewoon een verlenging van – hoe moet ik dat zien? Een nieuw begin betekend voor mij, alles opnieuw. Schone lei. Dat zou kunnen betekenen nieuwe vrienden, ander werk, andere bezigheden. Nieuwe haarkleur misschien. Andere weg inslaan.

Of is het een verlenging van het oude? Nieuwe kansen dat wel, maar meer van het oude met een frisse blik. Het oude ( testament) vervangen met een vernieuwde versie. Zo van – "je deed het wel goed maar ik bedoelde het toch net anders" - het kan nog beter.

Liggen hier nieuwe uitdagingen? Andere mensen die ik hoor te leren kennen die ik anders niet tegen was gekomen? Heb ik hun nodig of zij mij?

Wij zijn zo blij met ons nieuw 'stekkie'. Echt de droom van manlief en zeker

met volmondig steun en toezegging van mij. Gezegend zijn we , hoe het allemaal gelopen is. Niet alleen voor ons maar ook de hele keten van betrokken mensen – want als wij verkopen, koopt iemand die dan ook weer verkoopt enz enz. Het verliep zo voorspoedig dat het zo heeft moeten zijn. Mijn gebed, en geloof me, er werd VEEL en VAAK gebeden, werd gehoord in alle toonaarden. 

Het liep allemaal zo goed dat we zelfs de overdracht datum twee weken eerder ingezet hebben. Wie 'crisis' zegt, moet niet bij ons zijn. En ook niet bij al die mensen die een nieuw leven starten op een nieuw adres, voor welke reden dan ook en blij zijn als ze een sleutel in ontvangst nemen. 

Of bij de aannemers en winkeliers die baat hebben bij deze stap naar een ander adres.

Leven, iets wat we doen, elke dag weer. Wakker worden, opstaan en de dag ingaan - vol verwachtingen, oplossingen, mogelijkheden en uitdagingen. Waar, dat is niet altijd zeker - maar dat de dag veranderd in nacht en nacht in dag - dat is een zekerheid.

Dus, vanaf vrijdag – een vaste andere plek, zelfde leven maar dan toch anders. Spannend.

Welkom in 2014

Nou, hier is het dan - 2014

Als ik de berichten moet geloven heeft Nederland massaal dit gebeuren gevierd met €67 miljoen aan vuurwerk. Dat kan ik maar moeilijk bevatten- terwijl ik wel heb gekeken naar alle vuurwerk dat rondom afgestoken werd en 'Wow' zei tegen al die gekleurde en uiteenspattende vuurballen en sterren. Het was een spektakel van buitengewone proporties- spectaculaire zelfs!

De spreuk "een goed begin is het halve werk"  springt nu naar boven. Is dit dan een goed begin?

Wanneer wij onze ogen openen en de nieuwe dag aanschouwen begint ons leven opnieuw. Daar hebben wij geen Oud en Nieuw feest voor nodig. Dus, wat is er zo speciaal aan de overgang van een jaar naar het ander 2013 naar 2014? Omdat het jaartal veranderd? Is dit feest gebonden aan deze dag- of kan het ook van 30 juni op 1 juli gevierd worden? Of tussen seizoenen?

Elke dag is er een nieuwe datum- die van de dag ervoor is ook weg- voorgoed, voor altijd. Ik weet niet waar deze gedachten opeens vandaan komen- mijn vingers vliegen over het toetsenbord en dit komt eruit! Het is een serieuze vraag- aan lezers van deze BLOG. Weten jullie het antwoord?

Is het om een keer per jaar stil te staan bij vernieuwing, bij een nieuw begin? Om deze ervaring met anderen te delen, iedereen beste wensen sturen voor een goed, gezond, gezegend jaar? Ik vier het ook al jaren...al 60 jaar lang eigenlijk. Nu vraag ik mezelf af- wat is er zo bijzonder aan deze dag wat er gisteren of eergisteren of vorige week niet was- behalve dan die nieuwe kalender?

Ik weet niet hoe lang ik het vol houd, maar ik ga kijken of ik met net zo'n enthousiasme elke dag opnieuw kan beginnen. Dat ik net zo blij, enthousiast, vol goede hoop en voornemend aan de nieuwe dag kan beginnen. Ik bedoel hier niet mee dat het vieren van een Nieuw Jaar niet kan, mag, moet of vanzelfsprekend hoeft te zijn. Wat ik me afvraag is- zijn we elke dag net zo blij?

Mijn laatste BLOG voor 2013 was vol goede wensen voor allen- en daar sta ik bij want dat zou ik iedereen elke dag willen wensen. Zegeningen, blijheid, veiligheid, gezondheid- dus bij deze;

Het is 1 januari 2014 en ik wens jullie allen de allerbeste wensen voor de komende 24 uur ( en alle dagen daarna).